روح‌الله خالقی

روح‌الله خالقی موسیقی‌دان، آهنگساز، نوازندهٔ ویولن و آموزگار موسیقی است که در سال 1285 در کرمان به دنیا آمد. پدرش «میرزا عبدالله خان منشی» و مادرش «مخلوقه خانم» بودند . او در چندماهگی به همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد و تحصیلات ابتدایی‌اش را در تهران و شیراز و اصفهان گذراند. در کودکی و تحت تأثیر پدر و مادرش که هر دو نوازندگی می‌دانستند با موسیقی آشنا شد و آموختن موسیقی را نزد شوهر عمه‌اش میرزا رحیم شروع کرد و از او بیش از یک سال نواختنِ ویلن آموخت.

او در سال 1302 به مدرسهٔ عالی موسیقی رفت و در آنجا تحت نظر علینقی وزیری آموختن موسیقی و نواختن ویلن را به صورت حرفه ای آغاز کرد. در سال 1310 از دارالفنون دیپلم گرفت و وارد دارالمعلمین شد. در سال 1313، دارالمعلمین به «دانشسرای عالی» تغییر نام یافت. خالقی مدرک لیسانس خود را از این دانشسرا در رشتهٔ فلسفه و ادبیات دریافت کرد. خالقی چند سال در وزارت معارف خدمت کرد؛ منشی مخصوص دفتر وزیر، معاون دفتر وزارتی، و معاون ادارهٔ موسیقی کشور و هنرستان عالی موسیقی، از جمله سِمت‌های وی بودند.

 خالقی در سال ۱۳۲۲ با دعوت از چند موسیقی‌دان ایرانی، «ارکستر ملی» را تشکیل داد. در سال ۱۳۲۸ نیز «انجمن دوستداران موسیقی ملی» را تشکیل داد که بعداً به هنرستان موسیقی ملی تغییر نام یافت. خالقی کنسرت‌های متعددی را توسط ارکستر این انجمن به اجرا درآورد. همچنین، خالقی نخستین نشریهٔ مستقل موسیقی ایران را با نام مجلهٔ چنگ تأسیس و مقاله‌های تخصصی بسیاری نیز در مطبوعات مختلف منتشر کرد. رهبری ارکستر گل‌ها، سرپرستی ارکسترهای شمارهٔ یک و دو رادیو، و عضویت در شورای موسیقی رادیو از دیگر فعالیت‌های وی بود.

روح‌الله خالقی را می توان از شاگردان اصلی علینقی وزیری دانست که برای احیای موسیقی ایرانی مرارتهای فراوان کشید و بسیاری او را منجی موسیقی ایرانی می دانند. خالقی چندین کتاب مهم در زمینهٔ موسیقی ایرانی و غربی نوشت. سرگذشت موسیقی ایران در سه جلد که نام وی را به‌عنوانِ «نخستین تاریخ‌نگارِ موسیقی شهری ایران» مطرح کرد و نظری به موسیقی دربارهٔ مبانی موسیقی کلاسیک و موسیقی ایرانی در دو جلد، از مهم‌ترین آثار چاپی او به‌شمار می‌آیند. وی قطعات موسیقی بسیاری ساخت که در همهٔ آنها به موسیقی ایرانی توجه و پرداخته شده‌است. در آثار او گرایش به کنترپوان، استفاده از هارمونی خاص برای حفظ اصالت موسیقی ایرانی، اهمیت به زیبایی ملودی و ترویج موسیقی بدون کلام مشهود است.

 قطعات و تصنیف‌هایی همچون، رنگارنگ شماره ۱ و ۲، «بهار دلنشین»، «حالا چرا»، «خوشه‌چین»، «چَنگِ رودکی»، «میِ ناب» و «سرود نفت» از جمله ساخته‌های خالقی هستند که در میان مردم به شهرت رسیدند. سرود مشهور «ای ایران» که از آن به‌عنوان سرود ملی غیررسمی ایرانیان یاد می‌شود نیز، از جمله ساخته‌های او است. سرانجام روح‌الله خالقی در سال ۱۳۴۴ ،در سن 59 ساگی بر اثر سرطان معده در کشور اتریش درگذشت.

این مطلب را با دوستان خود به اشتراک بگذارید

اساتید مرتبط

آقای اهورا خدامی مدرس ویولن کلاسیک در آموزشگاه موسقی اورنگ
اهورا خدامی
مدرس ویولن
عباس دادخواه-مدرس ویولن
عباس دادخواه
مدرس ویولن و کمانچه
محمد وکیلی
محمد وکیلی
مدرس تار، پیانو، تئوری موسیقی و هارمونی

ادامه مطالعه

سازهای مرتبط

مطالب مرتبط
حسین دهلوی موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر

حسین دهلوی

حسین دهلوی موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر در سال ۱۳۰۶ در تهران متولد شد. او

ادامه مطلب»
اخبار اورنگ

3 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *